Chapter 107
1 خداوند را حمد گویید، زیرا او نیکوست و محبتش تا ابد باقی است.
2 کسانی که توسط خداوند نجات یافته‌اند به همه اعلام کنند که خداوند آنها را از دست دشمنانشان نجات داده است
3 و آنها را از سرزمینهای بیگانه، از مشرق و مغرب، شمال و جنوب، به سرزمین خودشان بازگردانیده است.
4 برخی در صحرا آواره و سرگردان شدند و جای معینی برای سکونت نیافتند،
5 گرسنه و تشنه بودند و جانشان به لب رسیده بود.
6 پس باید از خداوند، به سبب محبتش و کارهای بزرگی که در حق ایشان انجام داده است، تشکر کنند.
7 او جان تشنه و گرسنه را با نعمتهای خوب سیر می‌کند.
8 پشت آنها در زیر بار مشقت خم شد و سرانجام افتادند و کسی نبود که ایشان را یاری کند.
9 آنگاه در گرفتاری خود نزد خداوند فریاد برآوردند و او آنها را از همه تنگیهایشان رهانید.
10 آنها را از مرگی که بر آنها سایه افکنده بود رهانید و زنجیرهای اسارت ایشان را پاره کرد.
11 پس باید از خداوند، به سبب محبتش و کارهای بزرگی که در حق آنها انجام داده است، تشکر کنند.
12 او درهای مفرغین زندانها را می‌شکند و زنجیرهای اسارت را پاره می‌کند.
13 افراد نادان، به سبب رفتار شرارت‌بار و آلوده به گناه خود، ضعیف و بیمار شدند،
14 اشتهای خود را از دست دادند و جانشان به لب گور رسید.
15 آنگاه در این گرفتاری خود، نزد خداوند فریاد برآوردند و او ایشان را از تنگیهایشان رهایی بخشید.
16 او با کلام خود آنها را شفا بخشید و ایشان را از مرگ نجات داد.
17 پس باید خداوند را به سبب محبتش و کارهای بزرگی که در حق ایشان انجام داده است، سپاس گویند.
18 باید با تقدیم قربانی از او تشکر کنند و با سرودهای شاد کارهایی را که کرده است اعلام نمایند.
19 برخی به کشتی سوار شده، به دریا رفتند و به کار تجارت مشغول شدند.
20 آنان قدرت خداوند را دیدند و کارهای شگرف او را در اعماق دریاها مشاهده نمودند.
21 به امر او بادی شدید ایجاد شد و دریا را طوفانی ساخت،
22 چنانکه کشتی‌ها دستخوش امواج گردیدند و بالا و پایین می‌رفتند. سرنشینان آنها، از ترس نیمه جان شدند
23 و مثل مستان، تلوتلو خورده، گیج و سرگردان بودند.
24 آنگاه در این گرفتاری خود نزد خداوند فریاد برآوردند و او ایشان را از این گرفتاری رهایی بخشید.
25 خداوند طوفان را آرام و امواج دریا را ساکت ساخت.
26 آنها شاد شدند زیرا از خطر رهایی یافته بودند، و سرانجام به سلامت به بندر مراد خود رسیدند.
27 پس آنها نیز باید خداوند را به سبب محبتش و کارهای بزرگی که در حق ایشان انجام داده است، سپاس گویند.
28 باید عظمت خداوند را در بین جماعت اسرائیل اعلام کنند و نزد بزرگان قوم، او را ستایش نمایند.
29 خداوند رودخانه‌ها را به خشکی مبدل ساخت و چشمه‌های آب را خشک کرد.
30 زمین حاصلخیز را به شوره‌زار تبدیل نمود، زیرا ساکنان آن شرور بودند.
31 اما بار دیگر زمینهای شوره‌زار و خشک را حاصلخیز و پر از چشمه‌های آب نمود.
32 گرسنگان را در آن اِسکان داد تا شهرهایشان را بسازند.
33 آنها مزارع و تاکستانها ایجاد کردند، و محصول پربار به دست آوردند.
34 خداوند آنها را برکت داده، فرزندان بسیاری به ایشان بخشید، و نگذاشت رمه‌ها و گله‌هایشان کم شوند.
35 هنگامی که قوم خداوند در زیر ظلم و ستم رو به نابودی می‌رفتند،
36 خداوند کسانی را که بر قومش ظلم می‌کردند خوار و ذلیل ساخت و آنها را در میان ویرانه‌ها، آواره و سرگردان کرد.
37 او قوم فقیر و درماندهٔ خود را از زیر بار سختیها رهانید و فرزندان و گله‌های ایشان را افزونی بخشید.
38 نیکان این را دیده، شاد خواهند شد اما بدکاران خاموش خواهند شد.
39 خردمندان دربارهٔ اینها فکر کنند و رحمت و محبت خداوند را به یاد داشته باشند.