Chapter 3
1 Գիշերն անկողնուս մեջ փնտրեցի իմ հոգու սիրելիին, փնտրեցի նրան և չգտա, կանչեցի, բայց ձայն չտվեց ինձ։
2 Վեր կենամ ու շրջեմ քաղաքով, փողոցներով ու հրապարակներով և փնտրեմ իմ հոգու սիրելիին։ Փնտրեցի նրան, բայց չգտա, կանչեցի նրան, բայց ձայն չտվեց ինձ։
3 Քաղաքում շրջող պահապանները հանդիպեցին ինձ։ Հարսն ասում է պահապաններին. Արդյոք չե՞ք տեսել իմ հոգու սիրելիին։
4 Երբ նրանցից փոքր-ինչ անցա, գտա իմ հոգու սիրելիին։ Փեսային գտնելով՝ ասում է. Բռնեցի նրան և բաց չթողեցի, մինչև չտարա նրան իմ մոր տունը և ինձ ծնողի սենյակը։ Հարսը երկրորդ անգամ է երդվեցնում օրիորդներին.
5 Երդվեցնում եմ ձեզ, դուստրե՛ր Երուսաղեմի, ագարակի զորություններով և ուժերով, եթե վեր կենաք, չարթնացնե՛ք նրան, մինչև որ նա չկամենա։ Փեսան ասում է հարսի մասին.
6 Ո՞վ է սա, որ ելնում գալիս է անապատից՝ ինչպես ծառացած-բարձրացած ծուխ, ինչպես զմուռս և կնդրուկ՝ յուղագործների ամեն տեսակ փոշուց պատրաստված։ Օրիորդներն այսպես ասացին.
7 Ահա Սողոմոնի գահավորակը, նրա շուրջը վաթսուն սպառազեն մարդիկ են Իսրայելի քաջերից։
8 Բոլորն էլ՝ պատերազմի հմուտ սուսերավորներ, յուրաքանչյուր այր՝ սուրն ազդրին՝ ընդդեմ գիշերվա արհավիրքների։
9 Սողոմոն արքան գահավորակ պատրաստեց իրեն Լիբանանի փայտից։
10 Նրա սյուները շինեց արծաթից, կոնքերը՝ ոսկուց, ձեղունը՝ ծիրանիից, մեջը՝ ակնազարդ՝ տարածված Երուսաղեմի դուստրերի սիրով։
11 Դուստրե՛ր Սիոնի, ելե՛ք և նայե՛ք Սողոմոն արքային՝ այն պսակով, որով նրան պսակեց նրա մայրը նրա փեսայության և նրա սրտի ուրախության օրը։