Chapter 1
1 Ne mutlu kötülerin öğüdüyle yürümeyen, günahkârların yolunda durmayan, alaycıların sandalyesinde oturmayan insana.
2 Ancak onun zevki Yahve’nin Yasası’dır. gece gündüz onun üzerinde derin derin düşünür.
3 O kişi akarsu kıyısına dikilmiş ağaca benzer, meyvesini mevsiminde verir, yaprağı da solmaz. Ne yaparsa başarır.
4 Kötüler böyle değildir, ancak rüzgârın savurduğu saman çöpü gibidirler.
5 Bu nedenle kötüler yargılanınca ayakta kalamaz, günahkârlar doğrular topluluğunda duramaz.
6 Çünkü Yahve doğruların yolunu bilir, ancak kötülerin yolu yok olur.