Chapter 142
1 Sesimle Yahve’ye yakarıyorum. Sesimle Yahve’den merhamet diliyorum.
2 Yakınmamı O’nun önünde döküyorum. O’na dertlerimi anlatıyorum.
3 Ruhum içimde bunaldığında, sen yolumu bilirsin. Yürüdüğüm yolda, bana tuzak kurdular.
4 Sağıma bak da gör, çünkü beni düşünen kimse yok. Sığınacak yer benden kaçtı. Kimse canımı umursamıyor.
5 Sana feryat ettim, ey Yahve. "Sen benim sığınağımsın" dedim. "Yaşayanlar diyarından benim payımsın."
6 Feryadımı dinle, çünkü çok çaresizim. Kurtar beni bana zulmedenlerden, çünkü onlar benden güçlüdür.
7 Canımı zindandan çıkar da, adına şükredeyim. Doğrular çevremi saracak, çünkü bana iyilik edeceksin.