Chapter 110
1 Miingon ang Ginoo sa akong Ginoo . , "Lingkod dinhi dapit sa akong tuo, hangtod mapailalom ko kanimo ang imong mga kaaway."
2 Gikan sa Zion , palapdon sa Ginoo ang imong gingharian, Mahal nga Hari, ug maghari ka sa imong mga kaaway.
3 Sa adlaw nga makig-away ka sa imong mga kaaway, kinabubut-on nga motabang kanimo ang imong katawhan. Ang mga pamatan-on moadto kanimo sa balaang mga bungtod nga daw tun-og sa kabuntagon.
4 Nanumpa ang Ginoo , ug dili gayod mausab ang iyang huna-huna, nga ikaw pari sa walay kataposan sama sa pagkapari ni Melquisedek.
5 Ang Ginoo nag-uban kanimo; laglagon niya ang mga hari sa panahon nga ipakita niya ang iyang kasuko.
6 Silotan niya ang kanasoran ug daghan ang iyang pamatyon. Laglagon niya ang mga nagdumala sa tibuok kalibotan.
7 Mahal nga Hari, moinom ka . Apan ang kadaghanan kanila nag-ingon nga ang "siya" mao ang hari nga giingon sa bersikulo 5 . sa sapa nga anaa sa daplin sa dalan, busa mobalik ang imong kusog ug magmadaogon ka.