Chapter 138
1 Magpasalamat ako kanimo, Ginoo , sa tibuok kong kasing-kasing. Mag-awit akog mga pagdayeg kanimo atubangan sa mga dios . .
2 Moyukbo ako nga mag-atubang sa imong Templo ug modayeg kanimo tungod sa imong gugma ug pagkamatinumanon. Kay gipakita mo nga ikaw ug ang imong pulong labaw sa tanang mga butang.
3 Sa dihang nanawag ako kanimo, gitubag mo ako; gilig-on mo ako pinaagi sa imong kusog.
4 Modayeg kanimo, Ginoo , ang tanang hari sa tibuok kalibotan, kay nadungog nila ang imong mga pulong.
5 Moawit sila mahitungod sa imong gihimo, kay dako ang imong gahom.
6 Bisan halangdon ka kaayo, Ginoo , aduna kay kahangawa sa mga mapainubsanon. Ug bisan anaa ikaw sa halayo, nahibaloan mo ang tanan nga gihimo sa mga mapahitas-on.
7 Bisan anaa ako taliwala sa kasamok ug kalisod, ginatipigan mo ang akong kinabuhi. Ginasilotan mo ang masuk-anon kong mga kaaway, ug ginaluwas mo ako pinaagi sa imong gahom.
8 Tumanon mo, Ginoo , ang imong mga saad kanako. Ang imong gugma walay kataposan. Ayaw pasagdi ang imong mga binuhat.
