Chapter 143
1 Ginoo , pamatia ang akong pag-ampo; pamatia ang akong pagpakiluoy. Tungod kay matarong ka ug matinumanon, tubaga ako.
2 Ayawg hukmi kining imong alagad, kay walay bisan usa nga matarong sa imong atubangan.
3 Gilutos ako pag-ayo sa akong mga kaaway. Gipildi nila ako ug gibutang sa mangitngit nga dapit; sama niadtong mga tawong dugay nang nangamatay.
4 Busa nawad-an na ako ug paglaom ug napuno sa kahadlok ang akong kasing-kasing.
5 Nahinumdoman ko ang gihimo mo kaniadto; gipamalandongan ko ang tanan mong gibuhat.
6 Gibayaw ko ang akong mga kamot kanimo sa akong pag-ampo; giuhaw ako kanimo nga daw sa namalang yuta nga giuhaw sa tubig.
7 Tubaga dayon ako, Ginoo . Nawad-an na ako ug paglaom. Ayaw ako pasagdi, kay tingalig mamatay ako.
8 Kada buntag, ipahinumdom kanako ang imong gugma, kay nagsalig ako kanimo. Ipakita kanako ang dalan nga angay kong agian, kay nag-ampo ako diha kanimo.
9 Luwasa ako sa akong mga kaaway, Ginoo , kay kanimo ako nangayo ug panalipod.
10 Tudloi ako sa pagsunod sa imong kabubut-on, kay ikaw ang akong Dios. Hinaut pa nga ang imong maayong Espiritu moagak kanako sa kahimtang nga layo sa katalagman.
11 Luwasa ako, Ginoo , aron mapasidunggan ka. Tungod kay ikaw matarong, luwasa ako sa kalisod.
12 Tungod sa imong gugma kanako, pamatya ang akong mga kaaway, kay ako imong alagad.