Chapter 27
1 Ang Ginoo mao ang akong kahayag, manluluwas, ug tigpanalipod, busa wala akoy angayng kahadlokan.
2 Sa higayon nga sulongon ako sa akong daotang mga kaaway aron patyon, madagma ug malup-og sila.
3 Bisan pa ug libotan ako sa daghang sundalo, dili ako mahadlok. Bisan pa ug maggira, mosalig gihapon ako sa Dios.
4 Usa ra ka butang ang akong gipangayo sa Ginoo ug mao gayod kini ang akong gihandom pag-ayo: nga makapuyo ako sa iyang balay sa tibuok kong kinabuhi, ug didto makapamalandong ako sa iyang kaayo ug makapangayo sa iyang paggiya.
5 Kay sa panahon sa katalagman tagoan niya ako ug panalipdan diha sa iyang templo. Ipahimutang niya ako sa dapit diin luwas ako sa katalagman.
6 Busa magmadaogon ako batok sa akong mga kaaway nga naglibot kanako, ug maghalad ako sa Templo sa Ginoo nga adunay paghugyaw sa kalipay. Mag-awit ako kaniya!
7 Pamatia ako, Ginoo , kon motawag ako kanimo; kaloy-i ako ug tubaga ang akong pag-ampo.
8 Miingon ka nga modangop ako kanimo, busa midangop ako kanimo, Ginoo .
9 Ayaw pagtago gikan kanako. Ayaw ako isalikway tungod sa imong kasuko kanako, nga imong sulugoon. Ikaw ang nagtabang kanako, busa ayaw ako pasagdi o isalikway, O Dios nga akong manluluwas.
10 Bisan pa ug isalikway ako sa akong amahan ug inahan, atimanon mo gihapon ako, Ginoo .
11 Tudloi ako sa imong pamaagi. Tultoli ako sa hustong dalan, tungod kay giatangan ako sa akong mga kaaway.
12 Ayaw ako itugyan kanila, kay gibutang-butangan nila ako sa butang nga wala ko gayod mahimo, ug gusto nila akong daoton.
13 Apan nagtuo ako nga masinati ko ang imong kaayo, Ginoo , samtang buhi pa ako.
14 Salig kamo sa Ginoo ! Pagpakalig-on kamo ug ayaw pagpakawala ug paglaom. Salig lang kamo sa Ginoo !