Chapter 141
1 Ginoo , nagtawag ako kanimo; pagdali ug tabangi ako! Pamatia ang akong pagpanawag kanimo.
2 Dawata ang akong pag-ampo ingon nga insenso ug ang pagbayaw sa akong mga kamot sa pag-ampo ingon nga halad sa kagabhion.
3 Ginoo , tabangi ako nga dili makasulti ug daotan.
4 Ilikay ako sa paghimo ug daotan ug sa pagpakig-uban sa mga tawo nga naghimo ug daotan. Ilikay ako sa pagpakig-ambit sa ilang mga kombira.
5 Dawaton ko ang pagbadlong o ang silot gikan sa usa ka tawong matarong; dili ko kini balibaran kay gihimo niya kini sa pagpakita sa iyang paghigugma ug pagdawat kanako. Apan kanunay akong nag-ampo batok sa mga tawong daotan ug sa daotan nilang mga binuhatan.
6 Kon ipanghulog na ang ilang mga pangulo sa pangpang, motuo na sila nga tinuod ang akong gipanulti.
7 Moingon sila, "Magkatag sa baba sa lubnganan ang atong mga bukog sama sa mga bato nga manggawas sa pagdaro sa yuta."
8 Ginoong Dios, kanunay akong nagdangop kanimo; ikaw ang akong tigpanalipod, busa ayaw itugot nga mamatay ako.
9 Ilikay ako sa mga lit-ag nga gibutang sa mga tawong daotan alang kanako.
10 Hinaut nga sila mismo ang malit-agan sa ilang kaugalingong mga lit-ag, samtang ako makalikay niini.